IranPolymer.com
 
 مقاله

تورهای نمایشگاهی یا تورهای تفریحی؟!

تورهای نمایشگاهی یا تورهای تفریحی؟!

از برخی مدیران واحدهای صنعت پلاستیک دعوت کردیم تا در جلسه ای به چگونگی روند حضور در نمایشگاه های داخلی و خارجی و نتایج حاصل از آن در صنعت پلیمر کشور بپردازیم.
مدوین اصلانیان، شرکت ماشین سازی اصلانیان
عباس احمدیان، اتحادیه پلاستیک (میهمان)
ادوارد شهبازیان، شرکت ادواردپلاستیک
سید جواد میرحیدری، شرکت پرشین صنعت بهارستان
بابک همایون فال، شرکت بازرگانی سحر
عیسی غریبی، شرکت سنی پلاستیک
سید رحیم مقیمی اصل، اتحادیه پلاستیک (میهمان)
هروس ابراهیمی، شرکت ماشین سازی کاجاران
محمدرضا شاکری، شرکت ماشین سازی پارسیان
در این نشست نظرات خود را مطرح کردند.

بسپار- در جلسه امروز علاقمند هستیم، تصویری از حضور نمایندگان واحدهای فعال صنعت پلیمر در نمایشگاه های خارجی، به صورت غرفه گذار و یا بازدیدکننده به دست دهیم. در این راستا طبیعی است که هدف جلسه میزان اثر بخشی این حضور بر فرآیند به روزرسانی و ارتقای فناورانه وضعیت تولید در کشور است. با این سوال شروع می کنیم که اصولا تعریف نمایشگاه های تخصصی کدام است؟ سابقه برگزاری آنها در ایران و جهان چگونه است؟ و چرا به نمایشگاه می رویم؟!
غریبی: متاسفانه در ایران بعضی چیزها به صورت مد در می آیند. در حال حاضر در بین صنف پلاستیک، رفتن به سفرهای نمایشگاهی چنین حالتی پیدا کرده است. خود من کسانی را می شناسم، علی رغم هزینه های سنگینی که برای بازدید از نمایشگاه های خارجی متحمل می شوند تا به حال نتوانسته اند حتی یک دستاورد کوچک برای بهتر کردن کار خود به همراه بیاورند. به اعتقاد من 90 در صد از کسانی که به سفرهای نمایشگاهی می روند، جزو این دسته هستند.

بسپار- پس چرا سفرهای نمایشگاهی؟! در بازدید گروهی از نمایشگاه گوآنگجو این سووال برای من مطرح شد. چرا این گروه از افراد با تورهای تفریحی برای بازدید از این کشورها اقدام نمی کنند؟
غریبی: معمولا چنین افرادی کمتر مطالعه دارند و از آگهی های مرتبط با این موضوعات که در نشریات مختلف چاپ می شود، خبردار نمی شوند. ولی زمانی که چنین تورهایی در قالب انجمن یا اتحادیه برگزار می شود، چون سفر گروهی با هم صنفی ها است، بیشتر به آنها خوش می گذرد و دوم اینکه اکثرا زبان هم بلد نیستند و این مساله مزید بر علت می شود.

ابراهیمی: من نظر آقای غریبی را تایید می کنم ولی معتقدم 60 درصد از صنعت گرها هستند که هدفمند سفر نمی کنند. البته نه به این شکل که نمایشگاه را نبینند یا اصلا در کار آنها تاثیرگذار نباشد، بلکه به اعتقاد من در طول زمان و فقط با دیدن و مشاهده می توانند ارتقا پیدا کنند.
هدف گذاری ها هم متفاوت است. به طور نمونه، هدف شخصی من از همین سفر اخیر به ChinaPlas آگاهی دادن به مشتری های همراهم بود که ثابت کنم. دستگاههای ما از لحاظ کیفیت و کارآمدی از نوع مشابه چینی چیزی کم ندارند.

غریبی: آقای هروس، چون با گروه ماشین سازها سفر می کنند آمار 60 در صد را قبول دارند ولی حقیقت امر این است که آمار ذکر شده در مورد پلاستیک سازها به غیر از این است و من آمار ایشان را در گروه ماشین سازها قبول دارم.

هروس: یکی از دستاورد مهمی که این بار از نمایشگاه گوآنگجو به دست آوردم این بود که حتما دفعه ی بعد با تور تولیدکنندگان سفر کنم، یعنی کسانی که علاقمند به خرید ماشین آلات هستند تا بتوانم جزییات مقایسه ماشین های ایرانی و هر ماشین دیگری را که در نمایشگاه می بینند با آنها در میان بگذارم.

غریبی: آقای شاکری، شما برای ما مشخص کنید که ماشین سازهای گرامی از سفرهای نمایشگاهی خارجی که تا به حال داشته اند چه دستاوردهایی را برای ارتقای صنعت ماشین سازی کشور کسب کرده اند؟

شاکری: پیش از آنکه پاسخ این سوال را بدهم، بگویم که نظر آقای غریبی را در ارتباط با تولیدکنندگان قبول دارم و خود من شاهد چشم هم چشمی ها و سفرهای تفریحی تولیدکنندگان بوده ام. با این حال معتقد هستم تاثیر بازدید از نمایشگاههای خارجی به یکباره اتفاق نمی افتد بلکه به مرور زمان و کم کم تاثیرش را نشان می دهد. مثل اینکه اگر قالب سازی در یک نمایشگاه تنها برای بازدید هم آمده باشند، اگر دفعه ی بعد باز هم از نمایشگاه دیدن کند مطمئنا به دنبال چگونگی ساخت قالب و ... خواهند رفت. در تایید فرمایش آقای هروس، انسان با دیدن است که می تواند کار خود را ارتقا دهد. البته من از دید ماشین سازان صحبت می کنم و معتقدم ایده گرفتن و آگاهی از تکنولوژیهای روز از بازدید نمایشگاهها به دست می آید. به طوریکه آنها را می توانند در داخل کشور اجرا کنند.
دومین تاثیر نمایشگاهها آشنایی بیشتر با تولیدکنندگان و پیدا کردن مشتری های خارجی است. خود من در سه دوره اخیر نمایشگاه ChinaPlast هر بار ماشین فروخته ام. همچنین فرصت بازدید از کارخانه های چینی از دیگر مزیتهای این سفرهای نمایشگاهی است.
اصلانیان: چیزی که از حضور در نمایشگاههای خارجی آموختم، اول، ایجاد ارتباط با همکاران و شرکتهای جدید خارجی است که اگر به انجام جلسات و تبادل نظر بیانجامد خودش یک کلاس آموزشی است. دوم، حفظ ارتباط های قبلی با مشتریان است و سوم آشنایی با تکنولوژیهایی که حتی از وجود آنها خبر هم نداریم.
در ارتباط با تولید کنندگانی که کمی بی هدف در نمایشگاه شرکت می کنند، عرض می کنم که خود را در حاشیه ی امنیت می دانند. چرا که یک تامین کننده داخلی آگاه است که تامین کننده داخلی و خارجی آن در داخل کشور وجود دارد و به تکنولوژی های روز وقعی نمی گذارد و بیشتر این شرکت کنندگان یا به دنبال قالب هستند یا بر طرف کردن یک ضعف خاص در خط تولید خود.

بسپار- یعنی معتقد هستید چون هم سازنده داخلی و هم نمایندگان شرکت های خارجی در کشور در بخش ماشین آلات فعال هستند، نیازی به جستجوی بیشتر نمی بینند؟

اصلانیان: بله.

شهبازی: من در ترک پلاست، عرب پلاست، نمایشگاه K، ChinaPlast ، دوبار گوآنگجو و یکبار هم شانگهای شرکت کردم. در اتحادیه هم سعی شده است در جهت هموار کردن حضور اعضا در نمایشگاههای خارجی گام بردایم و با انجمن در این زمینه همکاری کنیم که البته از این همکاری نتایج مثبتی هم حاصل شده است. به طور کلی نمایشگاه های خارجی ارزش های خاص خود را دارند و در نمایشگاه گوآنگجو همه معتقد بودند که نمایشگاه بسیار خوبی است. البته باعث تاسف است زمانی که ماشین ساز و قالب ساز داخلی داریم با وجود آنها باز هم از خارج خرید می کنیم! در مورد نمایشگاه K عرض می کنم که آخرین تکنولوژی های روز دنیا به نمایش در آمده بود ولی آنطوری نبود که بتوانیم از آنجا خرید کنیم. در ترک پلاست بهتر استفاده کردیم و اتفاقا کیفیت بهتری از چینی ها هم داشتند.

همایون فال: به اعتقاد من دو نوع نمایشگاه داریم. یک نمایشگاه مثل Kآلمان است که محل به نمایش در آوردن آخرین دستاوردهاست. دوم نمایشگاهی که همانند فروشگاه است. در مقابل این تقسیم بندی، بازدیدکنندگان نمایشگاهی قرار دارند. دسته اول که با تورها سفر می کنند و کنجکاو هستند و آقای هروس آمار این افراد را 60 در صد اعلام کردند. دوم کارخانه دارهایی که می خواهند خود را از لحاظ ذهنیتی به روز نگه دارند که از مانده ی 60 در صد اعلام شده، 35 در صد این افراد هستند. بقیه کسانی هستند که توصیه ی آقای غریبی به این دسته از افراد این است که به چنین سفرهایی نروند، چرا که هیچ تغییری در سیستم کارخانه ی خود نمی دهند. در صد باقی مانده هم آنهایی هستند که به دنبال سرمایه گذاری های مدرن هستند.
با فرمایش آقای شاکری در ارتباط با اینکه تاثیر بازدید از نمایشگاهها به یکباره نیست، موافقم. خود من مشتریانی داشته ام که بعد از دو دوره نمایشگاه K از ما خرید کرده اند!
یکی دیگر از مسایل مهم در نمایشگاهها خرید نهایی است تا مشتری بتواند از فرصتی که برای رقابت بین غرفه گذاران در جهت ارایه ی امکانات، خدمات و غیره و قیمت پایین به وجود آمده منتفع شود. (در چهار دوره ایی که در نمایشگاه K شرکت کردم، تعداد افرادی که از این فرصت استفاده کرده باشند انگشت شمار بوده اند.)
آشنایی با برندهای مختلف در سفرهای نمایشگاهی می تواند به عنوان یکی از دستاوردهای شغلی به حساب آید. به طور مثال در سفری که به آلمان داشتم، چمدان سفری من خراب شد و به دنبال یک چمدان ارزان قیمت بودم که برحسب اتفاق چمدانی پیدا کردم که روی برچسب آن نوشته شده بود، این محصول از 40 بطری پت به وجود آمده است و سوبسید دولت آلمان را دارد! به خاطر کنجکاویی که در این موضوع به خرج دادم، هفته ی گذشته یک پروژه ی 20 میلیون یورویی منعقد کردم.
مساله ی آموزش مشتری در هنگام حضور در غرفه از دیگر موارد مهمی است که باید در نمایشگاهها انجام شود و همیشه به آن اهمیت داد. مثلا وقتی مخاطبی قصد خرید ماشین های چینی را دارد و من هم از این موضوع آگاهم که قصد خرید ماشین اروپایی را ندارد با وجود این با صبر و حوصله ی فراوان کارکرد دستگاههای خود را توضیح می دهم. چون به خوبی آگاهم که یک روزی دوباره به سراغ من خواهد آمد.
آخرین مساله ایی که در ارتباط با نمایشگاه K باید به آن اشاره کنم، سرعت بالا و مصرف انرژی پایین در ماشین ها بود. شرکتهای آلمانی توانسته بودند فاصله ی زیادی بین خود و کشورهای خاور دور همچون چین ایجاد کنند. به طوری که بازدید از غرفه های آنها در حد چشمگیری با دوره ی قبلی کم شده بود.

شاکری: نمایشگاه اخیر K آلمان از لحاظ سطح و ارتقای تکنولوژی با 3 سال پیش واقعا متفاوت بود. در حالی که نمایشگاه 3 سال پیش K با 6 سال پیش آن در یک سطح بودند و اتفاقا تاثیر نمایشگاه K آلمان را ازاین بابت به وضوح می توانستیم در گوانگجو هم ببینیم.

همایون فال: یک سوالی که برای من همیشه وجود داشته این بوده که چرا هیچ کدام از تولیدکنندگان ما تا به حال بایک برند خوب جوینت ونچر نکرده اند؟

شهبازیان: آقای آرسن این کار را انجام دادند و موفق هم بودند.

جمع: ایشان مشارکت نکرده اند، در قالب نمایندگی فعالیت می کنند.

بسپار- به نظر می رسد برای این سوال دست کم در این جلسه پاسخی وجود ندارد. حضور در نمایشگاه های تخصصی تا چه میزان بر آمار صادرات موثر است و به آن کمک می کند؟
غریبی: اولین کسی که گروهی رفتن به نمایشگاهها را در انجمن جا انداخت من بودم. در آن زمان تعداد ما حداکثر به 35 نفر می رسید و اتفاقا این سفرها باز خورد خوبی هم برای ما داشت ولی امروز می بینیم که علی رغم امتیازاتی که برای صادرات در نظر گرفته شده حتی یک تولید کننده هم نداریم که محصولش را صادر کند چرا که کار کردن در محیط بدون رقابت را یاد گرفته ایم. ولی سیاستی که من در پیش گرفته ام با وجود سود کم این است که با تولید انبوه، هم قیمت با چینی ها محصولم را صادر کنم و این مهم برای من میسر نمی شد مگر با رفتن به کشورهایی نظیر چین، آمریکا و اروپا و دیدار از کارخانه های آنها. حتی در آنجا مشاهده کردم یک مدیر چینی در طول روز برق اتاق خود را روشن نمی گذارد یا برای یک دستگاه چند کار تعریف می کنند. البته علم بازاریابی را هم نباید برای صادرات از نظر دور داشت مثلا ژاپنی ها با تحقیقاتی که در جوامع مسلمان انجام دادند، به این نتیجه رسیدند که چادر مشکی در ایران مصرف زیادی دارد و به سرعت بازار ایران را به دست گرفتند.

احمدیان: کسی که به نمایشگاه می رود با تکنولوژیهای روز دنیا آشنا می شود.

بسپار- این آشنایی تا چه حد در بهبود و اصلاح روش های تولید نقش ایفا می کند؟
احمدیان: صد در صد. منتها عرضی که باید داشته باشم در مورد ضعف دستگاه سازان است و علت آن بر می گردد به ضعف مدیریتی کلان کشور.

بسپار- آیا این مشکلات فقط مختص سازندگان ماشین آلات در کشور است و تولید کنندگان ما موفق بوده اند؟

احمدیان: خیر ولی اگر از طرف دولت دستگاه ساز حمایت شود مسلما می تواند دستگاههای بهتری از چین و ترکیه بسازد.

شاکری: اجازه می خواهم با توجه به مباحثی که در ارتباط با دستگاه سازها مطرح شد توضیحاتی را ارایه کنم.

بسپار- ترجیح می دادیم مسیر بحث از موضوع نمایشگاه ها منحرف نشود ولی این حق شما برای پاسخگویی هم محترم است.
شاکری: اول اینکه ماشین تزریق پلاستیک به لحاظ رشد تکنولوژی از خیلی کشورهایی که اسم برده شد، برتر است. از جمله نسب به ترکیه و چین، سووال من اینجاست شما کدام ماشین تزریق پلاستیک را در ترکیه و هند سراغ دارید که برتر از ایران باشد؟ مطابق با آمار پیشرفت هایی که در زمینه ماشین سازی ایران به وجود آمده را مقایسه کنید با مصر، عربستان و حتی در خود چین! ما از لحاظ داشتن تکنولوژی های به روز هم سطح کشورهای صاحب تکنولوژی هستیم ولی این فضای سیاسی کشور بود که فضای صنعتی را متاثر ساخت و باعث رکود ماشین سازی داخل ایران شد. به این مشکل فرهنگ بین تولیدکنندگان را هم اضافه کنید که معتقدند این چند تا ماشین ساز داخلی باقی مانده هم باید تعطیل شوند! همین فرهنگ را مقایسه کنیم با چینی های داخل کانادا. می بینیم که یک چینی اگر هموطنش حتی در مسافت دوری از وی قرار داشته باشد باز هم ترجیح می دهد این مسافت را طی کند ولی حتما از هموطن خود خرید کند ولی در ایران تا به حال هییچگاه شاهد چنین حمایتهایی از جانب خریداران نبوده ایم. متاسفانه صنایع دیگر ما از جمله لوازم خانگی نیز متاثر از چنین فرهنگی هستند.

شهبازیان: بالاخره آقای شاکری اقرار کردند که صنعت ماشین سازی مثل بقیه کارخانه ها در حال عقب نشینی است.

ابراهیمی: به اعتقاد من ماشین ساز نیاز به کمک دولت ندارد بلکه تنها، سیاست دولت باید همسو با تولید قرار بگیرد. در حال حاضر سیاستی که برای ماشین سازی تعریف شده است به هیچ وجه رهبردی برای پیشرفت ندارد.

میرحیدری: نمایشگاه محل مناسبی برای تبادل افکار و تجربیات است اما متاسفانه مشکلات ناشی از تحریم و سیاستهای دولت باعث شد خیلی ها امسال تنها برای تفریح در نمایشگاه گوآنگجو حضور پیدا کنند البته برای من به شخصه نمایشگاه گوآنگجو موفقیت آمیز بود.

غریبی: به اعتقاد شما چند در صد از شرکت کنندگان برای گردش به نمایشگاه می روند؟

میرحیدری: به اعتقاد من 60 در صد.
اگر اجازه بدهید می خواهم مختصری از ماشین سازی دفاع کنم.
در گذشته خود من یکی از ماشین سازها بودم و به دلیل اینکه تمام قطعات آن از خارج وارد می شد ساخت آن دیگر برای ما به صرفه نبود. در حین حال که کار بسیار مشکلی هم است و به عنوان یک تولید کننده انتظاری که از دولت دارم این است که برای تولید ایجاد مانع نکند.

بسپار- در واقع بیشتر مسایل غیر فنی هستند که صنعت را تحت الشعاع خود قرار می دهند.
میرحیدری: من کاری با سیاست ندارم، صنعت گری هستم که در مقابل سیاستهای مخالف دولت در مقابل صنعت ایستاده ام. من و امثال بنده هستند که مسوول بیکاری جوانان شده اند! ماییم که پول این مملکت را در خارج سرمایه گذاری کرده ایم. مگر دوستانی که از دولت گله مند هستند غیر از این است که خود آنها بودند که این دولت را بر گزیدند!
واقعیت این است که تولید کننده ی واقعی در این شرایط هم به خوبی کار می کند. اما ما یاد گرفته ایم همه اش گله کنیم، در کارهای خود ابتکار به خرج ندهیم و از هم کپی کنیم. چند تا از کارهای خود من از جمله صندلی و کلمن به همین سرنوشت دچار شدند.

هروس: اگر محصولی ساخته نشود که رقابتی به وجود نمی آید.

میرحیدری: بله باید کار شود تا پیشرفت حاصل شود.

شاکری: آقای میر حیدری چرا شما به عنوان یک پیشکسوت دستگاه از خارج وارد می کنید؟!

میرحیدری: من گفتم چون قطعات ماشین سازها از خارج وارد می شود تولید آن در داخل کشور به صرفه نیست.

شاکری: این حرف توجیه خوبی نیست، به اعتقاد من دلایل فرهنگی از علل افت صنعت ماشین سازی در کشور بوده است.

میرحیدری: چرا فقط ماشین سازهای صنعت پلاستیک عقب افتاده اند؟

شاکری: اینطور نیست. ولی آقای میرحیدری آیا تا به حال شما از یک ماشین ساز داخلی خواسته اید که یک ماشین با خصوصیاتی که می خواهید تولید کند و نتوانسته باشد؟!
میرحیدری: خود من یک ماشین بادی به قیمت 37 میلیون تومان از یک سازنده داخلی خریدم. هر کاری کردیم که آن را به کار بیندازیم، نتوانستیم. سازنده ی آن هم به تماسهای ما بی توجهی نشان نمی دهد.

همایون فال: با توجه به اینکه نمایندگانی از بازرگانی، ماشین سازها و تولید کنندگان در اینجا جمع هستند پیشنهاد می کنم از این اصناف کسانی که از لحاظ تولید دارای گرید A هستند و محصولی در شان صادرات دارند را شناسایی کنیم و سالیانه در کشورهای اطراف منطقه نظیر سلیمانیه ی عراق، کربلا، دبی، افغانستان و ... نمایشگاه هایی تخصصی برگزار کنیم.

بسپار- آقای میرحیدری این روند معکوس در صنعت ماشین سازی خلاصه نمی شود. به یاد دارم که خود شما در کشورهای اطراف و منطقه به شکل غرفه گذار در نمایشگاه ها شرکت می کردید ولی الان این روند کند شده است. چرا؟
میرحیدری: تا زمانی که مدیریت سبلان با من بود در تمام نمایشگاهها از جمله در K هم غرفه داشتیم ولی به دلیل اینکه از سبلان جدا شدم، وقفه ایی کوتاه مدت برای حضورم در نمایشگاهها به وجود آمده است.

بسپار- مساله شخص شما نیست. به طور کلی عرض می کنم. آیا شما این افت را در غرفه گذاران ایرانی در سال های اخیر مشاهده نمی کنید؟
میرحیدری: بله قبول دارم.

بسپار- به نظرم زمانی نه چندان دور، صنعت پلاستیک کشور توانایی صادرات به کشورهای منطقه را داشت ولی آخرین بار حتی من از خود آقای غریبی شنیدم که گفتند دیگر محصول ما را مثلا در امارات نمی خرند، هر چند ایشان هنوز در برخی کشورهای منطقه بازارهای صادراتی دارند که به آن اشاره کردند.
میرحیدری: البته مسایلی از جمله اخذ مالیات هم بی تاثیر نبوده است. مثلا یکی از دوستان من با داشتن سه پتروشیمی و در آمدی ماهیانه یک میلیون دلار ادعا دارد، صادرات ندارد!

بسپار-شما در ارتباط با تولید خیلی با انرژی و با انگیزه صحبت می کنید و این خیلی خوب است.
میر حیدری: واقعیت مطلب همین است. مثلا حذف یارانه ها برای تولیدکنندگان ما به یک معضل تبدیل شده است. در حالی که اول انقلاب تورم به مراتب بیشتر از این بود و ما آن دوره را پشت سر گذاشتیم. باید شرایط زمانه را در نظر گرفت.
وقتی قیمت حاملهای انرژی بالا رفت ما سپرهای سفارش سایپا را تولید نکردیم تا سایپا را متقاعد کنیم قیمت سپر 1700 تومانی را به 2200 تومان افزایش بدهد.

ابراهیمی: سری بعد می روند از چین وارد می کنند!

همایون فال: خواهش می کنم راجع به پیشنهادی که دادم جلسه بذاریم و تقسیم بندی را که به آن اشاره داشتم برای صادرات ایجاد کنیم.

شاکری: پیشنهاد بسیار خوبی است و ما در انجمن ماشین سازان آن را به بحث می گذاریم.

اصلانیان: من در نماشگاه کوبای امسال همین موضوعی را که جناب همایون فال اشاره داشتند، دیدم. مثلا وقتی وارد غرفه ی کره ایی ها می شدیم تقسیم بندی دقیق بین کالاهای مصرفی و سرمایه ایی را مشاهده می کردیم یا در قسمت ماشین سازان کاتولوگ 200 برگی در اختیار مشتری قرار می دادند که لیست محصولات صادراتی در آن بود. ولی وقتی به سالن ایرانی ها می رفتیم هر کسی برای خودش کار می کرد و هیچ همکاری بین شرکت کنندگان وجود نداشت.

مقیمی: در ارتباط با نمایشگاه ها ابتدا باید فرهنگ سازی کنیم. ببینید وقتی یک خواننده می خواهد در یکی از کشورهای منطقه کنسرت بدهد، چه تبلیغاتی می شود! خوب خواننده عرضه هنری دارد، صنعتگر عرضه تولید. ولی تبلیغاتی که برای نمایشگاه های عمومی وجود دارد یک دهم آن را هم برای نمایشگاههای تخصصی در نظر نمی گیرند! در حالیکه تبلیغات وسیله ایی مناسب برای جذب بازدید کننده است. خدمات مناسب حال شرکت کنندگان را هم باید در نمایشگاه ها ارایه کنیم.

بسپار- در ارتباط با سیستم های نمایشگاهی در ایران با توجه به بازدیدهایی که دوستان از نمایشگاههای خارجی داشته اند، آیا تفاوتهایی که از نقطه نظر حرفه ای و فنی در برگزاری نمایشگاههای خارجی دیده می شود، در نمایشگاههای داخلی هم می توان دید؟
غریبی: برگزار کنندگان سازمان نمایشگاه کشوری آنقدر ضعیف عمل کرده اند که هر کجا رفتیم سرمان را کلاه گذاشته اند! به همراه هیات های مختلف دولتی هم که رفتیم، متاسفانه سفارت اصلا هدفمند حرکت نکرده بود و بیشتر شبیه یک نمایش بود تا تجارت واقعی.

بسپار-بخش خصوصی هم در این زمینه تجربه خوبی نداشته است. پتروکیمیا را که به خاطر دارید؟
غریبی: بخش خصوصی مجری نمایشگاه فقط به دنبال فروش غرفه هستند و تبلیغات هم چون هزینه دارد از انجام آن سرباز می زنند. تا زمانی که احساس انجام وظیفه و خدمت نباشد هیچ حرفی بابت قیاس با برگزار کنندگان خارجی نداریم.
نمایشگاههای داخلی ما هم که عنوان بین المللی دارد متاسفانه خریدار خارجی ندارد. بعد از این که بارها این نقصان را گوش زد کردیم بالاخره شهردار اربیل عراق را به نمایشگاه ایران پلاست آوردند! ولی واقعا چه سودی از بابت این همه هزینه ایی که می شود، عاید تولیدکنندگان خواهد شد؟ لذا باید اذعان کرد که کلیه ی مسوولین مرکز تجارت و مسوولین دولتی فقط حقوق بگیر و هزینه تراشند و هیچ فکری برای صادرات ندارند.

شهبازیان: خلاصه مطلب اینکه با این کارها انگیزه ی جوانان را از بین برده ایم. آقایان وارد کننده ی ماشین، صنعت ماشین سازی را فلج کرده اند. هیچ سازنده ماشینی در کشور به گرد واردکننده های این صنف هم نمی رسد.

ابراهیمی: از اولین بازدیدی که از نمایشگاههای اروپایی داشتم تا آخرین بازدید، بیشترین تغییری که در ماشین ها دیدم مرتبط با اتوماسیون، کنترل ها، سنسور گذاری ها و سرعت ماشین ها بوده است و گرنه در اصل ماشین ها اتفاق خاصی نیفتاده است.

بسپار-در ارتباط با مدیریت نمایشگاه آیا تغییراتی دیده اید؟ مثلا من از خیلی دوستان شنیدم که نمایشگاه گوآنگجو از نمایشگاه K هم جلو افتاده است. شما این تغییرات را در مقایسه با ایران چطور می بینید؟
ابراهیمی: تغییرات خاصی در زمینه ی سیاست نمایشگاه داری در اروپا نسبت به قبل و حال ندیدم و سیاست ثابتی داشته اند. ولی در ایران عقب گرد داشته ایم. به صورتی که نمایشگاههای تخصصی ما بیشتر شبیه یک فروشگاه شده است، فروشگاهی که بیشتر واردات ماشین های خارجی است. البته به عنوان یک ماشین ساز، مخالف واردات ماشین های خارجی نیستم اما ماشینی باید وارد شود که تکنولوژی کشور را ارتقا دهد. اما نمایشگاههای ما خلاف این روند را در پیش گرفته اند.

شاکری: دو دیدگاه را می توان در این ارتباط عنوان کرد اول، مدیریت و اجرای نمایشگاه است که به اعتقاد من هر سال بهتر شده چرا که با ابداع روش های مجازی استانداردها بالاتر رفته است.
دوم، دستاوردها که بر اساس سطح نمایشگاه، سطح تکنولوژی ها و دستاوردها نیز متفاوت بوده است.
امسال نمایشگاه گوآنگجو از لحاظ محیط، فضا، اطلاع رسانی، شرکت کنندگان و ... در حال نزدیک شده به K آلمان بود.

شهبازیان: بهتر از K بود.
شاکری: بهتر از K البته نبود. علت ارتقای وضعیت نمایشگاه چین را می توان دخالت انجمن ها و اتحادیه ها در سیاست گذاریهای نمایشگاهی دید. چرا که مثلا من ماشین ساز در راستای منافع خودم کار می کنم در نتیجه فضایی را طراحی می کنم که بیشترین بازدید کننده را داشته باشم ولی متاسفانه امور نمایشگاه داری در ایران، دست دولت است و آنها تنها به دنبال فروش غرفه و کسب درآمد هستند. همین آقای احمدی نژاد، زمانی که شهردار تهران بودند، در نمایشگاه را بستند ولی امروز بعد از دو دوره ریاست جمهوری هنوز همان نمایشگاه در همان محل برقرار است! چرا هنوز در این ارتباط فعالیتی انجام نشده است؟! در نهایت سووال من این است که چرا هیچ کسی از مسوولین دولتی نمی رود از نمایشگاه هایی مثل گوآنگجو ایده بگیرند تا بتوانند نمونه ی مشابه آن را در ایران اجرا کنند؟

اصلانیان: من سه بار در ChinaPlast، دو بار در نمایشگاه آمریکای جنوبی و همینطور در نمایشگاههای منطقه از جمله عراق شرکت کرده ام. در نهایت به این نتیجه رسیدم که ما در ایران بسترهای لازم برای به اجرا در آوردن استانداردهای بین المللی برگزاری نمایشگاه را نداریم. مثلا در زمینه ی اطلاع رسانی شما هر چیزی را که نیاز داشته باشید، می توانید در وب سایت نمایشگاه K پیدا کنید. ولی در وب سایت ایران پلاست فقط یک قسمت برای ثبت نام برای خرید غرفه وجود دارد. از لحاظ ساختاری و خدمات هم هتلهای ما اصلا شرایط مناسبی ندارند.
از جنبه دستاوردی هم خود ما از سال 78 تا 80 دستگاههای عمودی مختلف را به نمایش گذاشتیم ولی فرهنگ استفاده از این تکنولوژی ها جا نیافتاده بود. چراکه خریداران بیشتر به دنبال قیمت ارزان بودند و هستند. مسلما با این اوضاع توان ما هم برای رفتن به سمت تکنولوژی های نو و به روز از بین می رود.

شاکری: در فیلم کمال الملک استاد علی حاتمی تصویری را خلق کردند که گویای جامعه ی ما است. در قسمتی از فیلم مظفرالدین شاه برحسب اتفاق کمال الملک را در حال نقاشی در موزه ی لوور پاریس می بیند. وقتی از او می پرسد به چه منظوری به فرانسه آمده است؟ کمال الملک در پاسخ می گوید برای آموزش نزد استاد سیتین آمده ام. بعد از این ماجرا مظفرالدین شاه دستور بازگشت استاد را به ایران می دهد و وقتی کمال الملک علت را جویا می شود، مظفر الدین شاه می گوید مملکتی که صدر اعظمش بیسمارک است، استاد نقاشی همچون سیتین می خواهد! منظور اینکه مملکتی که صدر اعظمش اتابک است استاد نقاشی در حد کمال الملک برای آن کافی است.
به قول انیشتن اگر هندسه ی ذهن هر کسی درست ترسیم شود تناسب از تمام اضلاع آن می بارد.

احمدیان: متاسفانه تشکلها در سیاست گذاری نمایشگاه ایران پلاست دخالت داده نشده اند و شخص آقای زنوزی که تخصصی در این ارتباط نداشتند زمام کار را در دست گرفتند و مسایل و مشکلاتی که از این امر همگی شاهد آن بودیم گریبانگیر غرفه گذاران شد. اگر مسوولیت برگزاری نمایشگاه به افراد متخصص داده شود مسلما موفق تر عمل خواهیم کرد و علت تفاوت ما با خارجیها از همین جا ناشی می شود.

میرحیدری: از مشکلات نمایشگاهی اگر بخواهم بگویم، اول مساله ی افتتاحیه است که اگر مثلا وزیر صنایع بخواهد نمایشگاه را افتتاح کند با هیات همراهی که دارد باعث اخلال در کار غرفه گذاران می شود. در حالی که به یاد دارم، وزیر صنایع آلمان در نمایشگاه K تنها با دو نفر محافظ نمایشگاه را افتتاح کرد یا همین طور عربستان. در کل مقام های مسوول هیچ کشوری به اندازه ی ما هیات همراه ندارند. دوم، معضل ترافیک است که در هر دوره مشکلات آن مضاعف می شود.

همایون فال: اگر تولیدکنندگان بتوانند مجری نمایشگاه ایران پلاست شوند ولو اینکه کارها به نام یک ارگان دولتی تمام شود برای صنف تولید کنندگان شروعی خوب به حساب می آید که در آینده بتوانند مسایل مرتبط به صنف خود را به دست بگیرند. دو نرخی بودن نمایشگاه در ایران برای بازرگانان، از مسایلی است که مرا به شدت آزار می دهد. من نسب به این مساله اعتراضی ندارم که به ازای هر متر غرفه 250 یورو بپردازم، اما چرا باید کسانی باشند که از خارج ماشین وارد می کنند اما متری 30 تا 70 هزار تومان پول غرفه می دهند؟! فیلتر کردن نمایشگاه از بازدید کنندگان زاید هم از دیگر مسایل مهم امور نمایشگاهی به حساب می آید.

میرحیدری: درست می گویند، ده در صد از بازدید کنندگان فقرایی هستند که به دنبال اشانتیون و کمک و ... هستند.

غریبی: اگر همه موافق باشند، توافق کنیم برگزاری نمایشگاه ایران پلاست به دست صاحبان صنایع داده شود. من علیرغم تمام تلاشهایی که انجام دادم و موافقت کارگروه استان تهران و مدیر مرکز توسعه ی تجارت را به دست آوردم، در آخر مسوولین ستاد برگزاری نمایشگاه به بهانه ی اینکه ما تجربه ایی در برگزاری نمایشگاه نداریم از واگذاری نمایشگاه ایران پلاست به تشکلها خوداری کردند.

میرحیدری: من مخالف واگذاری نمایشگاه ایران پلاست به تشکلها هستم! چرا که کار من صنعت است نه برگزاری نمایشگاه.

بسپار- حرف شما درست است. همه نمایشگاههای بین المللی معتبر دنیا همانند K نیز مجریان قوی دارند اما این تشکلها هستند که سیاست گذاری امور نمایشگاهی را به عهده دارند؟

میرحیدری: کسانی که ایران پلاست را برگزار کرده اند، تجربیاتی به دست آورده اند که اگر ما بخواهیم کار آنها را برعهده بگیریم و از نو شروع کنیم به مشکل برخورد خواهیم کرد.

بسپار- با کمال تاسف دارنده مجوز برگزاری نمایشگاه ایران پلاست، حتی تجربه ی خود را هم حفظ نکرده است و هر سال برگزاری را به یک مجری از طریق مناقصه سپرده است. این ثبات در برگزاری بسیار مهم است. با تشکر از دوستان برای حضور در این جلسه.








 
اشتراک اخبار اطلاعات درج آگهی ‪Copyright © 2014 Iran Polymer. All rights reserved.‌